Na ruim dertien jaar voor de klas te hebben gestaan als docent Business Studies & Finance bij InHolland, zit Twan nu weer zelf in de schoolbanken. Als CCM-student steekt hij veel op van de praktijkverhalen van zijn medestudenten, die hij vervolgens weer kan toepassen als docent in de nieuw toegevoegde internationale module credit management. Hoe bevalt het Twan om aan de andere kant van de lessenaar te zitten?

Naam: Twan Franken (48 jaar) Functie: Docent Business Studies & Finance Bedrijfsnaam: Hogeschool InHolland

‘Na het behalen van mijn vwo-diploma en Doctoraal Algemene Economie ben ik gaan werken als vermogensbeheerder. Eerst in de UK, toen in Zweden en ten slotte bij een private bank in Zwitserland. Na zeven jaar ben ik teruggegaan naar Nederland en bij toeval in het onderwijs gerold. Ik startte als docent beleggen, maar later ben ik ook andere vakken gaan doceren die met Bedrijfseconomie te maken hebben. Inmiddels ben ik ruim dertien jaar met veel plezier als docent bij InHolland betrokken.

Via de VVCM Credit College Tour kwam ik in contact met credit management. Ik ben me toen in het onderwerp gaan verdiepen. Sinds afgelopen september volg ik de CCM-opleiding. Dit collegejaar hebben we bij InHolland het onderwerp toegevoegd aan de nieuwe Engelstalige module die is ontwikkeld voor de financiële minor. Als bonus hebben we de module afgesloten met de CashGame. De studenten herkennen verschillende onderdelen uit vakken die ze eerder volgden en die komen weer samen in credit management. Het brede vakgebied heeft ze op nieuwe ideeën gebracht voor afstudeermogelijkheden.

Naar mijn idee draait credit management in eerste instantie om de analyse of je als bedrijf met een nieuwe klant in zee gaat. Als beleggingsanalist heb ik dit soort analyses ook moeten maken, dus dat is wel een stukje herkenning. Wat het vakgebied vervolgens interessant maakt, is het hele kringetje van order-to-cash; wat gebeurt er als er te laat wordt betaald, welke middelen worden ingezet, wat zijn de rechten en plichten, maar ook het commerciële aspect dat wordt meegewogen. Het is minder kwantitatief dan ik dacht, maar ik kom net kijken…

Veertien jaar geleden ben ik begonnen met mountainbiken. Het fijne is dat je het altijd en overal kunt doen; je pakt je fiets en je bent weg. Die vrijheid is heerlijk! Er bestaat ook geen slecht weer bij mountainbiken, je moet vies worden. In eigen land ben ik elk weekend wel op één van de aangelegde parcours te vinden. Ik heb twee keer meegedaan aan de Transalp, een georganiseerde race door de Alpen van Oosterrijk naar Italië. Met vrienden ga ik regelmatig een paar dagen naar een mooie plek in het buitenland, waar we via GPS zelf onze weg vinden. De mooiste plek waar ik ooit geweest ben is, met het ruige middelgebergte, het Peak District in de UK. Ik kom daar graag nog eens terug, maar er zijn nog genoeg andere mooie plekken waar ik nog niet ben geweest.

Het is ook de vrijheid die mijn werk leuk maakt, de vrijheid om een groot deel van mijn lessen zelf in te kunnen vullen. Hiervoor blijf ik mezelf ontwikkelen door opleiding, de praktijkverhalen van mijn eigen medestudenten en docenten, maar ook de interactie met de bedrijven die stageplekken bieden en de onderzoeken van de studenten zelf. Je moet immers eerst klimmen voordat je kunt afdalen, dat is je beloning. Het is grappig om na zo’n lange tijd weer zelf in de schoolbanken te zitten en te ervaren wat mijn studenten elke dag meemaken. Zo’n tentamen van drie uur is echt lang! Binnenkort duik ik eens in de financiële afdeling van InHolland, op zoek naar een probleem waar ik me in kan vastbijten voor mijn scriptie. InHolland heeft vast ook onbetaalde debiteurenposten op de balans staan. En nu maar hopen dat mijn praktijkbegeleider net zo goed is als ik :-)’

 

Lydia de Wit is verenigingsmanager van de VVCM

Shares