Chantal Stellingwerf is opgeleid als diëtiste, maar heeft na twintig jaar de omzwaai gemaakt naar credit management. Inmiddels is ze een vakidioot, maar haar kracht zit nog steeds in het begeleiden van mensen. In het zonnetje op de Nike Campus in Hilversum vertelt ze over haar carrièreswitch, haar passie en doelstellingen.

‘Als credit manager zit je met je tentakels in elke afdeling’

Chantal Stellingwerf is Credit Collector (O2C) EMEA HQ bij Nike Europe BV

 

‘Ik ben van oorsprong diëtiste en heb diverse opleidingen gevolgd, waaronder de Post-HBO opleiding Sport en Diëtetiek aan de Amsterdam University of Applied Sciences. Mijn laatste baan in dit wereldje betrof voeding en leefstijl binnen het bedrijfsleven: spreekuren houden, presentaties en workshops geven. Na bijna twintig jaar in het vak zat er weinig uitdaging meer in. Toen zag ik het toneelstuk “De val van ABN AMRO”, dat direct mijn interesse had. Mijn man volgde in die tijd de CCM-opleiding van de VVCM en ik ben zijn lesmateriaal ingedoken. Vervolgens rees de vraag: waar ga ik starten? Ik heb een studentenbaan aangenomen bij Trust Krediet Beheer (TKB) en ben daar begonnen met 150 belletjes per dag. Vrij snel werd gelukkig duidelijk dat ik meer in mijn mars had en kwam ik terecht op de outsourcingsafdeling. Hier werd ik in het diepe gegooid bij een opdracht en dat heb ik overleefd! Toen wist ik dat ik dit vak echt leuk vond. Bij outsourcing heb je te maken met veel verschillende klanten waardoor je het brede speelveld goed leert kennen. Ik ben enorm gegroeid bij TKB en daar ben ik mijn toenmalige collega’s dankbaar voor.

Sindsdien heb ik diverse functies vervuld in het bedrijfsleven. Eerst als Senior Credit Controller bij HV Equastrian en daarna als Credit & Collection Specialist EMEA bij Brooks Running in het Olympisch Stadion. Onlangs heb ik de overstap gemaakt naar Nike. Inmiddels ben ik een vakidioot. Mijn ambitie is een leidinggevende functie. Ik ben me aan het oriënteren welke opleiding kan bijdragen aan mijn kennis en doelstelling. Mijn kracht zit in het begeleiden van mensen, daar word ik enthousiast van. Net als van resultaten boeken, slecht betalende klanten in het gareel krijgen en riskmanagement. Als credit manager zit je met je tentakels in elke afdeling! Ze staan allemaal met elkaar in verbinding om ervoor te zorgen dat er sneller en meer cash in het bedrijf komt. Er zijn weinig beroepen met zoveel diversiteit. Hoe groter het bedrijf hoe meer de functie is opgedeeld, maar er moet één iemand zijn die alles bij elkaar houdt.

Vroeger ging ik met mijn vader kijken naar de triatlon in Almere. Zelf deelnemen stond nog op mijn bucketlist. Ik ben altijd sportief geweest en had alle losse onderdelen redelijk onder de knie, maar de uitdaging zit in het combineren van de drie. Een kwart triatlon is 1.000 meter zwemmen, 40 kilometer fietsen en 10 kilometer hardlopen. Ik heb er een paar gedaan en 1 a 2 keer per jaar doe ik een 1/8. Voor een kwart triatlon moet ik consequent trainen en op mijn voeding letten. Winnen is niet het streven. Ik probeer te genieten onderweg, maar wil niet het licht uitdoen! Als ik mezelf een doel stel, maak ik het af. Ik ben het gewend om pijn te lijden, want daarna krijg je je beloning.

In mijn werk en sport houd ik van afwisseling. Elk onderdeel dat ik aanpak, probeer ik te verbeteren. Je moet het niet erg vinden om modderig te worden, je moet nu eenmaal soms dingen aanpakken die niet zo leuk zijn. Laatst zag ik een man van 91 jaar op tv die meedeed aan een wedstrijd 100 meter hardlopen voor 85+. Hij werd tweede en zei alleen ‘volgende keer beter’. Ik hoop dat ik ook op dit niveau kan blijven sporten zonder blessures te ontwikkelen en dat ik er plezier in blijf houden. In het vak wil ik verder groeien en een echte credit manager worden. Ik vind het heel interessant om te zien hoe het vak zich ontwikkelt. We gaan door de automatisering ergens naartoe waar we bijna geen invloed meer hebben op de geldstroom. Mensen hebben nog maar weinig inzicht in hun financiën door contactloos betalen en automatische incasso’s. Dat gaat met bedrijven ook steeds meer gebeuren. Het wordt ongrijpbaar omdat je het niet ziet. De toekomst kan ik niet voorspellen, maar er zullen altijd klanten bestaan, uitwisseling van producten en diensten, en dus mensenwerk.’

 

Lydia de Wit is verenigingsmanager van de VVCM

Shares