Dat ons vak een internationaal vak is, hoeft de leden van de VVCM en de trouwe lezers van De Credit Manager niet te verbazen. Ook in Oman is credit management doorgedrongen tot een noodzaak bij bedrijven. Uiteraard gaan de zaken in Oman er iets anders aan toe dan bij ons in Nederland. Uw redactie ging op onderzoek uit.

Oman
Oman is een land in het zuidoosten van het Arabisch schiereiland en deelt grenzen met de Verenigde Arabische Emiraten, Saudi Arabië en Yemen. Op een oppervlakte van 309.500 vierkante kilometer (bijna 7,5 keer Nederland) leven bijna 3,5 miljoen mensen. Sinds de onafhankelijkheid in 1971 wordt het land geregeerd door sultan Qaboes bin Said Al Said, die tevens fungeert als premier, minister van Defensie, minister van Buitenlandse Zaken en opperbevelhebber van de strijdkrachten. Hoewel Oman een absolute monarchie is, is het land niet zo ondemocratisch als men zou denken. Er bestaat een basiswet, er zijn geregeld verkiezingen en vrouwen hebben zowel actief als passief kiesrecht. De hoofdstad Masqat telt ruim een half miljoen inwoners. De belangrijkste haven van het land is Sohar, waarvan het Havenbedrijf Rotterdam voor 50% eigenaar is.
Nederland en Oman onderhouden sowieso goede relaties. Er is regelmatig direct contact tussen de twee landen. Sinds 1991 is er jaarlijks overleg tussen de ministeries van buitenlandse zaken. Deze gesprekken gaan over de politieke situatie in beide landen, wederzijdse handel, culturele betrekkingen en wederzijdse bezoeken. Zo bracht in 2012 toenmalig koningin Beatrix een bezoek aan Oman voor één van haar laatste staatsbezoeken. Bij de gesprekken worden zaken als de internationale rechtsorde en de mensenrechten in Oman door Nederland niet geschuwd. Hoewel de situatie van mensenrechten nog niet op het niveau ligt die wij in Nederland gewend zijn, worden ook hier vorderingen gemaakt, aldus een rapport van de organisatie Middle East Concern.

Economie van Oman
Zoals men verwacht van een land op het Arabische schiereiland, is de olie-industrie het belangrijkste voor de Omaanse economie. In 2010 nam de olie-export 30% van het Bruto Binnenlands Product voor zijn rekening. De oliereserves worden geschat op zo’n 5,5 miljard vaten, wat genoeg zou zijn om de huidige productie van ongeveer 800.000 vaten per jaar vol te houden. Dit alles volgens de nationale oliemaatschappij Petroleum Development Oman (waar onze eigen Shell een aandeel van 34% in heeft). Naast olie heeft het land een aanzienlijke voorraad aardgas. Behalve deze fossiele brandstoffen zijn de landbouw en visserij een belangrijke inkomstenbron. De export van vis en schaaldieren levert het land een slordige $34 miljoen per jaar op. Door de opkomst van de haven van Sohar is ook de zakelijke dienstverlening een economische stijger die op dit moment wordt geraamd op zo’n 39% van de economie.

Credit management in Oman
Om inzicht te krijgen in het credit management in Oman, heb ik gesproken met Jamal Al-Khawaldi. Jamal is hoofd debiteurenbeheer bij de dochteronderneming van C. Steinweg in Sohar en al enkele jaren werkzaam in de wereld van credit management. Hiervoor gaf hij leiding aan een HR-afdeling.

Oman kent een toename van internationale bedrijven. Hierdoor heeft ook het belang van credit management een vlucht genomen. De universiteit van Masqat heeft een aantal jaar geleden credit management opgenomen in het curriculum van de banking and financial studies. De vraag naar credit professionals is de laatste jaren sterk gestegen en ook de Omani bedrijven adopteren steeds vaker een heuse credit-policy en richten daar aparte afdelingen voor op. Het hanteren van kredietlimieten is tegenwoordig steeds vaker de regel in Oman. Tot zo’n tien jaar geleden werd dit instrument nog nauwelijks gebruikt. Men moest zichzelf en de klanten in de hand houden.

Toch staat het credit management in Oman nog niet op het niveau van Nederland. Het land kent geen incassobureaus (geschillen over wanbetaling moeten worden voorgelegd aan de rechtbank), kredietverzekeringen worden nog nauwelijks gebruikt en er is geen vereniging voor credit management. De politiek vind dat zaken aangaande credit management moeten worden geregeld door de markt en het onderwerp staat niet op de politieke agenda. De wetgeving die op dit moment wel bestaat, is voornamelijk gebaseerd op de Koran. Zo zullen onze leden in het B2C-segment eraan moeten wennen dat men niet-betaalde goederen niet kan opeisen. Men kan dit hooguit aandienen als een (gedeeltelijke) oplossing. Wanbetaling kan echter wel leiden tot een forse gevangenisstraf (tot tien jaar). Ook gebeurt het geregeld dat de schuldenaar zijn of haar schuld afbetaalt door arbeid voor de schuldeiser.

In het B2B-segment ziet men nog veel creatieve oplossingen om te voorkomen dat een zaak voor de rechter belandt. Hier kan men onder andere denken aan betaling in natura. Dit kan op twee manieren worden verklaard. Ten eerste is een veroordeling van de rechtbank voor een Omani gezichtsverlies en bedrijven krijgen niet graag de naam een medemens hiertoe te veroordelen. Ten tweede is de gang naar de rechtbank net zoals in Nederland een lange weg, waarvan de uitkomst lang niet altijd zeker is.

Maar zoals gezegd neemt het belang van credit management in Oman toe. Al staat het niet op de politieke agenda, de overheid juicht initiatieven vanuit de markt toe. En door de open houding van Oman naar de rest van de wereld zullen oplossingen die in andere delen van de wereld worden gebruikt langzaam maar zeker ook hun weg vinden in Oman. Als dit gebeurt, ligt het in de lijn der verwachtingen dat credit management ook een aandachtspunt gaat worden van de politiek.

Auteur: Bob Wendrich is redacteur van De Credit Manager.
Bron: De Credit Manager, jaargang 2017, nummer 2.

Shares